| |

Notification of waste shipments step by step: what is worth knowing about it and how to avoid mistakes?

notification of waste shipments

DON'T BE TAKEN ABACK BY NEW WASTE TRANSPORT REQUIREMENTS

We will prepare your company for a smooth implementation of DIWASS. We'll check the validity of your permissions, verify the accuracy of your data and help you define the role in which your company will operate in the system. We will also take care of comprehensive DIWASS support and, if you need it, show you how to navigate the system in practice. Get in touch with us:
e.nadolna@ekologistyka24.pl +48 881 045 376
j.blazewicz@ekologistyka24.pl +48 500 867 153

Notyfikacja to ogólne określenie dla procedury uprzedniego pisemnego zgłoszenia i uzyskania zgody na transgraniczne przemieszczanie odpadów. Polega ona na tym, że podmiot zgłaszający składa formalny dokument zgłoszenia wraz z dokumentem przesyłania, w którym określa m.in. rodzaj odpadów, planowaną trasę, uczestników transportu oraz sposób zagospodarowania odpadów po dostarczeniu. Dokumentacja trafia następnie do właściwych organów administracji w państwie wysyłki, państwie przeznaczenia oraz w państwach tranzytu. Każdy z tych organów analizuje zgłoszenie i wydaje decyzję dotyczącą planowanego przemieszczania. Dopiero po uzyskaniu wymaganych zgód transport może zostać zrealizowany zgodnie z zatwierdzonymi warunkami.

W Polsce o przyznaniu zgody na takie przemieszczenie decyduje Główny Inspektor Ochrony Środowiska. Co więcej, jedno zgłoszenie może obejmować wiele transportów, ale tylko w określonym okresie, maksymalnie do 1 roku. Dlatego warto planować wolumen i harmonogram już na etapie przygotowania wniosku.

notification of waste shipments

Notyfikacja jest wymagana m.in. dla odpadów z listy bursztynowej przeznaczonych do odzysku, dla odpadów niesklasyfikowanych oraz wielu mieszanin, a także dla wszystkich odpadów kierowanych do unieszkodliwienia. W tych przypadkach organy muszą wyrazić zgodę, zanim przewóz się rozpocznie.

Z kolei przy części przemieszczeń w trybie informowania stosuje się formularz z Załącznika VII. Dodatkowo, przy transgranicznym przemieszczaniu odpadów nie wystawia się KPO w BDO, bo przepisy o KPO działają tylko na terenie Polski.

Aby sprawnie przejść przez procedurę, warto podzielić ją na kilka etapów i przygotować dokumenty we właściwej kolejności. To właśnie na etapie kompletowania danych i załączników najczęściej pojawiają się błędy, które niepotrzebnie wszystko przedłużają.

W praktyce notyfikacja powinna przebiegać następująco:

1.Klasyfikacja odpadu i trybu przemieszczania
Na początku należy ustalić kod odpadu, jego status (np. lista zielona lub odpady wymagające notyfikacji) oraz cel transportu – odzysk lub unieszkodliwianie.

2. Ustalenie stron i dokumentów umownych
Konieczne jest określenie wszystkich uczestników procesu: zgłaszającego, odbiorcy odpadów, instalacji przetwarzającej oraz przewoźników. Zazwyczaj przygotowuje się także umowę pomiędzy zgłaszającym a instalacją odbiorczą.

3. Charakterystyka odpadu
W dokumentacji należy dokładnie opisać odpad – jego pochodzenie, skład oraz właściwości. W niektórych przypadkach wymagane są także wyniki badań laboratoryjnych potwierdzających klasyfikację.

4. Zabezpieczenie finansowe
Przed rozpoczęciem procedury przygotowuje się gwarancję finansową lub równoważne zabezpieczenie, które pokryje ewentualne koszty transportu zwrotnego lub zagospodarowania odpadów.

5. Złożenie zgłoszenia do właściwego organu
Kompletny pakiet dokumentów wraz z formularzem notyfikacyjnym przekazuje się do właściwego organu kraju wysyłki, który rozpoczyna procedurę administracyjną.

6. Uzyskanie zgód właściwych organów
Transport może rozpocząć się dopiero po uzyskaniu zgód wszystkich organów właściwych dla kraju wysyłki, tranzytu oraz odbioru.

Czas rozpatrywania zgłoszenia notyfikacyjnego jest określony w Rozporządzeniu (WE) nr 1013/2006 i zależy od tego, czy dokumentacja została uznana za kompletną przez właściwy organ wysyłki.

Najpierw zgłoszenie sprawdzane jest pod względem formalnym. Jeżeli dokumentacja jest kompletna, organ kraju wysyłki przekazuje ją do organów właściwych w państwach tranzytu oraz w państwie przeznaczenia. Od momentu potwierdzenia przyjęcia kompletnego zgłoszenia rozpoczyna się właściwa procedura administracyjna.

Co do zasady organy mają do 30 dni na zgłoszenie sprzeciwu lub wydanie zgody. W praktyce jednak procedura często trwa dłużej, ponieważ organy mogą:

  • wezwać do uzupełnienia dokumentacji,
  • poprosić o dodatkowe informacje dotyczące odpadu lub instalacji,
  • prowadzić konsultacje między państwami.

Dlatego w rzeczywistości uzyskanie zgody na transport odpadów w procedurze notyfikacyjnej może trwać od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy, w zależności od stopnia skomplikowania sprawy i liczby krajów tranzytu.

Po uzyskaniu zgody właściwych organów notyfikacja jest ważna przez określony czas, w którym można realizować transporty wskazane w zgłoszeniu. Zgodnie z przepisami wspomnianego rozporządzenia zgoda jest zazwyczaj wydawana na maksymalnie jeden rok. W tym okresie można wykonać określoną liczbę transportów lub przemieścić określoną ilość odpadów wskazaną w zgłoszeniu.

Po upływie tego okresu konieczne jest złożenie nowego zgłoszenia notyfikacyjnego, jeśli planowane są kolejne transporty. Warto również pamiętać, że zgoda może wygasnąć wcześniej, jeżeli:

  • właściwy organ cofnie zgodę w wyniku naruszenia przepisów.
  • zostanie osiągnięta maksymalna ilość odpadów wskazana w notyfikacji,
  • zmienią się istotne warunki transportu (np. instalacja odbiorcza lub klasyfikacja odpadu)

W Polsce podstawowy koszt urzędowy to opłata skarbowa za wydanie zezwolenia na obrót odpadami z zagranicą. Wynosi ona 14 000 zł dla zezwolenia obejmującego jednokrotne i wielokrotne przemieszczanie, natomiast zmiana decyzji kosztuje 50% tej stawki, czyli 7 000 zł. Do tego dochodzi koszt gwarancji finansowej lub równoważnego zabezpieczenia. W przypadku wywozu poza teren kraju przepisy opisują sposób obliczania sumy gwarancyjnej wzorem G = (D + T + M) × A, gdzie:

  • G – wysokość wymaganej gwarancji finansowej (czyli kwota zabezpieczenia)
  • D – koszt unieszkodliwienia lub odzysku odpadów
  • T – koszt transportu odpadów
  • M – koszt magazynowania odpadów (ustalany według stawek w przepisach, zależnych od rodzaju odpadu)
  • A – ilość odpadów objęta zgłoszeniem (najczęściej w tonach)

Przepisy wskazują również stawki magazynowania w zależności od rodzaju i postaci odpadów. W efekcie budżet rośnie także o analizy, tłumaczenia, przygotowanie umów, a czasem dodatkowe koszty po stronie partnerów zagranicznych.

Najpoważniejszy błąd polega na wyborze złej procedury. Firma zakłada, że wystarczy tryb informowania, mimo że dany odpad podlega Notyfikacji. Albo rozpoczyna transport, zanim uzyska zgody wszystkich właściwych organów. Tego nie da się naprawić w trasie.

Drugi wariant błędu krytycznego dotyczy rozjechania się danych. Zgłoszenie opisuje jeden odpad i jedną konfigurację logistyczną, natomiast realny transport wygląda inaczej. Wtedy nawet formalnie poprawne zgłoszenie nie chroni operacji, bo przestaje odpowiadać stanowi faktycznemu. Dlatego kontroluj zgodność klasyfikacji, mas, stron procesu i trasy jeszcze przed pierwszym załadunkiem.

W praktyce większość opóźnień w procedurze notyfikacyjnej nie wynika z decyzji organów, lecz z braków w dokumentacji lub niespójnych informacji w zgłoszeniu. W takich sytuacjach organ wzywa do uzupełnień, a procedura administracyjna zostaje wstrzymana do czasu ich dostarczenia.

Najczęściej spotykane problemy można podzielić na kilka grup.

1. Braki w dokumentacji zgłoszeniowej
Pierwsza grupa błędów dotyczy kompletności dokumentów. Zdarza się, że zgłoszenie składane jest bez wszystkich wymaganych załączników albo bez jasnej dokumentacji potwierdzającej klasyfikację odpadu. Częstym problemem są również brakujące informacje o instalacji odbiorczej lub niepełne dane dotyczące procesu odzysku lub unieszkodliwiania.

2. Nieprecyzyjna klasyfikacja odpadu
Organy szczególnie dokładnie analizują kod odpadu, jego pochodzenie oraz właściwości. Jeżeli opis odpadu jest zbyt ogólny albo nie potwierdza jednoznacznie jego klasyfikacji, urząd może zażądać dodatkowych informacji lub wyników badań laboratoryjnych.

3. Niespójne dane dotyczące transportu
Kolejna duża grupa problemów to błędy operacyjne. Dotyczą one przede wszystkim niezgodności w danych o uczestnikach procesu – przewoźnikach, odbiorcy lub instalacji. Zdarzają się także rozbieżności dotyczące planowanej trasy transportu, liczby przewozów lub łącznej ilości odpadów objętych zgłoszeniem.

4. Gwarancja finansowa przygotowana zbyt późno
Częstą przyczyną opóźnień jest również brak zabezpieczenia finansowego na odpowiednim etapie procedury. Jeżeli gwarancja finansowa nie zostanie przygotowana równolegle z dokumentacją zgłoszeniową, może to znacząco wydłużyć proces uzyskania zgody.

W praktyce dobrze przygotowana dokumentacja już na początku procedury pozwala uniknąć wielokrotnych wezwań do uzupełnień i znacząco skraca czas oczekiwania na decyzję.

Co zmienia się od 21 maja 2026 r. i dlaczego ma to znaczenie dla notyfikacji

Nowe rozporządzenie 2024/1157 weszło w życie w maju 2024 r., natomiast większość przepisów zacznie obowiązywać od 21 maja 2026 r. Do tego czasu w dużej części nadal stosuje się zasady wynikające z rozporządzenia 1013/2006. Dlatego procedury, które działają dziś, nadal mają znaczenie w 2026 r.

Najważniejsza zmiana operacyjna to cyfryzacja i obowiązkowy system DIWASS. Obejmie on zarówno notyfikację, jak i tryb informowania na podstawie załącznika VII, a proces stanie się w większym stopniu oparty o dane z rejestrów i wybór podmiotów z list. W efekcie wzrośnie znaczenie jakości danych firmowych, numerów rejestrowych i spójności informacji w całym łańcuchu.

Autor: Jakub Koszyński | Redakcja: Pawel Makowski

Similar Posts